قرمزدانه مراحل و روش هاي متعددي دارد:
3-10-1- روش اول:
پس از بريدن شاخه هاي درخت و با كاردك هاي مخصوص حشرات را از گياه (چه ريشه و چه ساقه) جدا مي كنند و در لگن هاي بزرگ مي ريزند و آنها را در آب خفه مي كنند.
3-10-2- روش دوم:
پس از جمع آوري قرمزدانه آن را وارد كوره مخصوصي مي كنند و با حرارت خشك مي كنند قرمزدانه اي كه بدين طريق به دست آمده باشد سفيد نقره اي خواهد بود. علت آن تارهايي است كه حشره در هنگام حيات به دور خود تنيده و در زمان خشك شدن به روي او چسبيده است. معمولاً رنگ اين قرمزدانه را اولاً به خاطر اينكه با هيچ ماده ديگري تركيب نشده است و ثانياً به اين سبب كه الياف گياهي از آن كاملاً جدا مي شود بهترين نوع مي دانند.

3-10-3- روش سوم
پس از جمع آوري قرمزدانه آن را از روي آهن گداخته عبور مي دهند كه در اثر اين عمل گرد سفيد مي سوزد و رنگ آن مايل به سياه مي شود كه آن را قرمزدانه سياه نيز مي گويند. در بازار بيشتر از اين نوع قرمزدانه يافت مي شود[7].
3-11- تاثير مواد شيميايي بر روي قرمزدانه
قرمزدانه در هوا فاسد نمي گردد. آموخته ها نشان داده كه تا چندين سال، نيروي رنگي آن كاهش نمي يابد و در ساختار تركيب هاي دروني و زير بنايي آن نيز دگرگوني پديد نمي آيد. چنانچه از محلول قرمزدانه، زماني بگذرد تحت تاثير اكسيژن هوا، رسوبي بنفش رنگ و غيره قابل حل پديد مي آيد.
آب سرد مقدار كمي قرمزدانه را حل مي كند ولي آب گرم مقدار بيشتري از قرمزدانه را حل مي كند. آب خالص همگي مواد رنگي قرمزدانه را حل نمي كند از اين رو براي بهره گيري از ماده رنگينش، آن را در محلول املاح قلعي مي جوشانند.
اسيدها بطور كلي رنگ قرمزدانه را متمايل به زرد نموده و رسوب رقيقي پديد
مي آورند. مواد قليايي رنگ آن را قرمز مايل به بنفش مي نمايد. با زاج سياه رسوب بنفش كدري مي آورد با سولفات دو كوئيور رسوب بنفش مي دهد و با استات دوفر رسوب قهوه اي بدست مي دهد كه پس از زماني رنگ آن به زيتوني مي گرايد. [1]

3-12- تهيه مواد گوناگون از قرمزدانه
3-12-1- قرمزدانه را به گرد تبديل نموده و در رنگرزي به كار مي برند و از اين كاربرد رنگ هاي گوناگوني بدست مي آيد. با دندانه زاج، رنگ ارغواني مايل به بنفش، با دندانه آهني رنگ مايل به بنفش تيره و با دندانه كرم رنگ خوبي بدست مي آيد.
3-12-2- مقداري گره قرمز دانه را با آب مخلوط نموده 7 تا 8 روز در ظرف سر بسته اي نگاه داشته و آنگاه با دمايي ملايم گرم مي نمايند و سپس آن را آنقدر حرارت مي دهند تا همه آنها تبخير شده و خمير قرمز رنگي پديد آيد. نيروي رنگي آن مساوي قرمزدانه آمونياكي خواهد بود.
3-12-3- قرمزدانه آمونياكي: همانگونه كه گفته شد، مواد قليايي رنگ محلول قرمزدانه را به بنفش تبديل مي نمايد و ماده اي پديد مي آيد كه با قرمزدانه تفاوت دارد. اسيدها روي اين مواد اثري نداشته و رنگ آنرا زرد نمي نمايد. [1]
3-13- تقلب در قرمزدانه:
شماري از موادي كه با قرمزدانه آميخته مي شوند:
شن نرم، سرب سفيداب گچ، اين مواد را پيش از آنكه قرمزدانه را در بازار به فروش برسانند روي آن مي پاشند و با اين كار، يكي بر وزن آن افزوده و ديگر اين كه قرمزدانه را به جاي قرمزدانه نقره اي به فروش مي رسانند. براي شناخت مواد كاني تقلبي كه در قرمزدانه به كار مي رود بايد از روش زير سود جست:
نخست: قرمزدانه را سايي ده و در آب حل مي نمايند و سپس مي گذارند تا ته نشين شود بعد از ته نشين شدن آب روي آنرا خالي و دوباره روي آن آب ريخته و هم
مي زنند آنقدر تكان مي دهند تا قرمزدانه حل شود چنانچه مواد كاني تقلبي به كار رفته باشد، رسوب درست مي شود كه با آزمايش هاي شيميايي مي توان جنس مخلوطي را باز شناخت. گاهي نيز ممكن است مقداري از مواد رنگي قرمزدانه را گرفته و با چوب‌هاي گوناگون رنگ نمايند و پس از خشك نمودن روي آن گرد نرم سفيد آب يا گچ مي پاشند و پس از آن مخلوط كردن قرمزدانه به فروش برسانند. براي بازشناسي آن، مقداري از قرمزدانه مشكوك را بي آن كه بسايند به د

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید