زماني صفر، 30 و 60 روز در پودر و يا آرد سوياي مورد استفاده در فرمولاسيون غذاي ميگو (رشد) به ترتيب 103 × 5/3 و 103 × 075/2 و 103 × 75/2 گزارش نمودند.
زميسلوسکا و لواندوسک30 در سال 1999، مدت زمان ماندگاري برخي باکتريها مثل: Pseudomonas fluorescens و aeroginosa Pseudomonas وEscherichia coli, Streptococcus faecalis, and Bacillus subtilis, Bacillus cereus، را در سه درجه حرارت منهاي 5 درجه سانتي گراد، 11 و 20 درجه سانتي گراد در يک مدت زمان 72 روزه مورد مطالعه قرار دادند و در پايان زمان بررسي، همه باکتريها در درجه حرارت منهاي 5 درجه سانتي گراد، سه گونه از باکتري ها در درجه حرارت 11 درجه سانتي گراد و دوگونه از باکتريها در درجه حرارت 20 درجه سانتي گراد زنده ماندند و دو باکتر يBacillus cereus, Bacillus subtilis در هر سه درجه حرارت زنده ماندهاند.
در بين قارچها، مهمترين گروه پاتوژنهاي قارچي در ماهيان، اوومايستها هستند، هر چند که در اين گروه چهار خانواده وجود دارد، ولي فقط در خانواده ساپرولگنياسه، چهار جنس ساپرولگنيا، آکليا، آفانومايسس و برانشيومايسس که تحت عنوان کپکهاي آبي هستند ميتوانند در ماهي بيماريزا باشند، ولي عمدتا، قارچها عوامل بيماريزاي ثانويه هستند و غالبا بعد ار دستکاري ماهيان و يا هر گونه آسيبهاي تروماتيک، تراکم بالاي ماهيان در شرايط پرورش، مواقع بروز بيماريهاي ويروسي، باکتريايي، انگلهاي بيروني و تماس با الايندهها ايجاد مي شود [20]. تلفات ناشي از قارچها بيشتر در هچريها (سالن هاي تکثير ماهيان استخواني و خاوياري) مربوط به تخمهاي مراحل مختلف تکثير مي شود [21].
اَدنان31 در سال 2007، در يک دوره زماني 4 ماهه، هر دو هفته يک مرتبه، تعداد کلي قارچها، انواع قارچها و ميزان دو سم افلاتوکسين و اوکراتوکسين را در سه نوع غذاي خشک مرحله پرواري 1- غذاي خشک ماهي تيلاپيا 2- غذاي خشک ماهي سي باس 3- غذاي خشک ميگو را مورد بررسي و مطالعه قرار داد. او تعداد کلي قارچها، در غذاي خشک مورد استفاده در ميگو را بيشتر گزارش کرد و به تر تيب تعداد کلي قارچها در سه نوع غذاي خشک ميگو، سي باس و تيلاپيا را به ترتيب 66/3 × 106، 86/2× 104 و 3/8 × 105 در هر گرم (CFU/g) گزارش نمود. نامبرده، قارچهاي شناسايي شده در سه نوع غذاي مورد بررسي راA. flavus, A. fumigatus, A. ochraceaus* Aspergillus. niger معرفي کرد و اشاره نمود، که با افزايش زمان نگهداري بر غلظت سموم قارچي افزوده ميشود و ميانگين ميزان دو سم افلاتوکسين و اوکراتوکسين در غذاي خشک ماهي سي باس در فواصل زماني نمونهبرداري به ترتيب 91/1، 89/2 و 79، 6/24 و 5/98، 5/66 ppb (Part per billion) گزارش نمود.
دوبيرلا32 و همکاران در سال 2005 در آزمايشگاه دانشکده دامپزشکي کشور صربستان (بلگراد) در خصوص ميکوتوکسينهاي (سموم قارچي) موجود در برخي اقلام اصلي غذا مثل: ذرت و گندم و جو که در فرمولاسيون جيره ماهيان پرورشي استفاده مي گردد، در يک دوره زماني يک ساله (2004) مطالعهاي داشتند و در اين تحقيق، 31 نمونه ذرت، 8 نمونه جو و 4 نمونه گندم را مورد بررسي قرار دادند و قارچهاي Aspergillus, Penicillium, ، Fusarium و Rhizopus جداسازي و گزارش کردند.
بوکلا33 و همکاران در سال 2008 در 55 نمونه انواع ماهي خشک جمع آوري شده از بازار مختلف از شهر اويو Uyo شرق کشور نيجريه، فلور قارچي و تعداد کلي قارچها را مورد آزمايش و مطالعه قرار دادند. نامبرده و همکاران 12 گونه قارچ از نمونه هاي مورد بررسي را جدا و گزارش کردند و Aspergillus flavus, A. tereus. و Aspergillus fumigatus و, A. niger Mucor sp و Rhizopus sp و Cladosporium sp و Italiculu Penicillium , Penicillium viridatus, Absidia sp, Candida tropicalis Fusarium moniliformis, و تعداد کل قارچها را در هر گرم وزن ماهي خشک 102× 3 تا 104× 8/4 (CFU/g) گزارش نمودند و از طرفي ميزان سم افلاتوکسين G1, B1به ترتيب 1/8-5/1 ميکروگرم در کيلوگرم و 5/4-8/1 ميکروگرم در کيلوگرم وزن ماهي تعيين کردند.
آشلي34 در سال 1970 در مورد اثرات متابوليتهاي ناشي از برخي قارچهاي موجود در غذاي ماهي اشاره نمود، که قارچهاي Aspergillus flavus and Aspergillus parasiticus طبيعي موجود در غذاي ماهي در دماي 27 درجه سانتي گراد، رطوبت محل نگهداري بيش از 62 درصد و رطوبت بيش از 14 درصد در غذاي ماهي حاوي سپوس گندم، سويا، پودر ماهي، ذرت و کنجاله آفتابگردان، مي توانند شرايط را براي توليد سموم افلاتوکسين ( B1, B2, G1, G2 ) فراهم نمايد و از اين طريق بهداشت و سلامت ماهي را تهديد نمايد.
اُيباميجي35 و همکاران در سال 2008، آلودگيهاي قارچي را در 8 نوع ماهي خشک آب شيرين مطالعه کردند و قارچهاي مثل : Fusarium spp., Aspergillus spp., Rhizopus spp., Mucor spp. and Penicillium spp را جدا و شناسايي کردند. بين رطوبت دو نوع ماهي و انوع قرچهاي شناسايي شده رابطه معنيدار گزارش کردند و از طرفي تعداد انواع قارچ در دو نوع ماهي که خاکستر بيشتري داشتند در مقايسه با 5 نوع ماهي ديگر بيشتر بود.

فصل سوم
مواد، تجهيزات و روش ها

3ـ1 مواد و روش كار
مواد و لوازم مصرفي به وسايلي اطلاق ميشوند که يکبار مصرف بوده و بعد از استفاده دور ريخته ميشوند و يا در روند چرخه آزمايشات به مواد ديگر تبديل ميگردند. در اين پروژه از مواد شيميايي و محيط کشتهاي معتبر استفاده شد. مواد و لوازم غيرمصرفي مورد استفاده در اين پروژه، اغلب وسايلي بودند که بشکل مرتب و منظم در يک برنامه زمانبندي شده، کاليبره و کنترل کيفي ميگرديد و در يک دوره زماني بلندمدت قابل استفاده مي بود. اين وسايل عمدتاً در داخل آزمايشگاه ثابت بودند
اين مواد و لوازم در جداول (3ـ1) و (3ـ2) آمده است.
ـ مواد مصرفي
جدول (3ـ1) ليست مواد و وسايل مصرفي
غذاي اکسترود در اندازههاي متفاوت
اسيد بوريک
کاغذ صافي واتمن
يديد پتاسيم
محلول نشاسته
لوگل
تيوسولفات سديم
تيغ اسکالپل
ظروف پلاستيکي با حجم cc50
متانول
بوتانول
محيطهاي کشت پايه ـ افتراقي
کلرفوم
اتانول
محيطهاي کشت قارچي
سود
فرم آلدهيد
سرم فيزيولوژي
اسيد استيک
تولوئن
پليتهاي استريل يکبار مصرف
کلريد سديم
کربنات پتاسيم
ماسک يکبار مصرف
اسيد سولفوريک
اسيد پيکريک
پارافيلم
اکتان نرمال
فوشين (رنگ)
کاغذ فويل آلومينيومي
اسيد کلريدريک
کريستال ويوله (رنگ)
ماژيک، کبريت، برچسب

ـ وسايل غيرمصرفي
جدول (3ـ2) ليست وسايل غيرمصرفي
شيشه آلات (ارلن، بشر، قيف و …)
هود
هيتر
چراغ الکلي
شعله
سمپلر
پنس
بوته چيني
جعبه يونوليتي
ترازوي دقيق
دماسنج جيوهاي
دسيکاتور
آون
بن ماري
همزن شيشهاي
اتوکلاو
انکوباتور
پيپت
دستگاه کجلدال اتوماتيک
کوره الکتريکي
سانتريفوژ
3ـ2 انتخاب نمونه ها
غذاي اکسترود ماهي (غذاي شناور و به مرور نيمه شناور در آب) ، بيش از 95 درصد غذاي مصرفي در صنعت آبزي پروري ماهيان سردابي در استان مازندران و ديگر استانها مي باشد، که براي انجام آزمايشات کمي وکيفي فلور باکتريايي و قارچي انتخاب گرديد. با توجه به مدت زمان نگهداري و تاريخ مصرف غذاي اکسترود (سه ماه) در پرورش ماهيان سردابي و …، سه نوع غذاي توليدي به ترتيب 1- غذاي استارتر (آغازين) با دو شماره و يا دو قطر 1/1 و 8/1 ميلي متر 2- غذاي رشد با يک شماره و يا با يک قطر 4/2 ميلي متر 3-غذاي پرواري با سه شماره و يا با سه قطر به ترتيب 8/3 ميلي متر (پرواري شماره1)، قطر 5 ميلي متر (پرواري شماره 2) و قطر 5/6 ميلي متر (پرواري شماره 3) و هر شماره و يا يک قطر بعنوان يک تيمار انتخاب شد و مورد بررسي قرار گرفت.
3ـ2ـ1 مشخصات نمونه ها

جدول (3ـ3) مشخصات و آناليز تقريبي خوراک اکسترود مصرفي در آبزي پروري ماهيان سردابي
مشخصات
استارتر 136
استارتر 237
رشد 138
پرواري 139
پرواري 240
پرواري 341
قطر خوراک (mm)
1/1
8/1
4/2
7/3
5
5/6
پروتئين خام (%)
48
46
43
39
38
37
چربي خام (%)
15
16
17
18
18
19
فيبر خام (%)
5/1
2
5/2
3
3
3
خاکستر (%)
12
12
12
12
12
12
رطوبت (%)
10
10
10
10
10
10
کربوهيدرات (%)
5/13
14
5/14
18
19
19

در فرمولاسيون هر سه نوع غذاي آمده در جدول (استارتر و يا آغازين، رشد و پرواري) با اندازه و يا قطرهاي مختلف اقلام غذايي شامل: پودر ماهي شمال (کيلکا ماهيان)، پودر ماهي جنوب (ساردين ماهيان و متو و …)، کنجاله سويا، گلوتن ذرت، آرد سبوس گندم، آرد گندم، پودر گوشت (پودر ضايعات کشتارگاه مرغ)، روغن غير اشباع (سويا، آفتاب گردان و ماهي) به عنوان منابع انرژيزا و افزودني ها شامل: مخلوط ويتامين ها، مخلوط مواد معدني، آنتي اکسيدانها (اتوکسي کويين، BHA و BHT)، مواد قابض و يا بايندرها، ويتامينC ، ويتامين E، نگهدارندهها (ترکيبات ضد باکتريايي و قارچي) و نمک … . به عنوان منابع غير انرژيزا ولي بسيار لازم براي سلامت ماهي در فرمولاسيون غذا گنجانده شده است. بسته به نوع غذاي مصرفي (استارتر، رشد و پرواري و اندازه هاي آن) و درصد ترکيب مواد آلي شامل پروتيين، چربي و کربوهيدرات در اقلام اصلي، مقدار اقلام اصلي بر حسب درصد در سه نوع غذاي توليدي و با اندازه ها و يا قطر هاي مختلف متفاوت است و اين تفاوت در ترکيبات آلي (پروتيين، چربي و کربوهيدرات) در جدول (3ـ3) آمده است.
3ـ2ـ2 جمع آوري نمونه ها
نمونه هاي مربوط به سه نوع غذاي مورد نظر (استارتر، رشد و پرواري در اندازه ها و با قطر هاي مختلف) به ميزان يک کيلو از هر يک، در مجموع6 نمونه غذا (هر نمونه يک تيمار) به ترتيب از استارتر 2 نمونه، رشد 1 نمونه و از پرواري 3 نمونه در ابتداي توليد جمع آوري و به ظروف پلاستيکي با حجم 3 ليتر که با آب مقطر استريل کاملا شستشو و خشک شده بود منتقل گرديد و در شرايط غذاي خريداري شده و معمول مزارع پرورش ماهيان سردابي نگهداري گرديد و دو فاکتور رطوبت و حرارت محيط نگهداري، هر روز اندازه گيري ميشد.
در ابتداي انجام کار از هر تيمار يک نمونه و در مجموع 6 نمونه از غذاي استارتر (2 نمونه)، غذاي رشد (يک نمونه) و غذاي پرواري (3 نمونه) جمع آوري و براي آناليز پارامترهايي مثل پروتيين، چربي، رطوبت، خاکستر، فيبر، کربوهيدرات، ميزان ازت کل فرار42 و ارزش پراکسيد43 در يک مرحله و در سه مرحله بعد با توجه به ثابت تقريبي ترکيبات آلي و يا تغييرات نامحسوس غير معني دار ازت فرار تام، پراکسيد، رطوبت و تعداد کل باکتريها و قارچها و انواع آنها اندازه گيري، شمارش، شناسايي، و ثبت مي گرديد. (در سند پروژه فقط تغييرات کمي و کيفي باکتريها و قارچها مورد نظر بوده است و به جهت رابطه برخي از ترکيبات آلي غذا با تغييرات کمي باکتريها و قارچها اين دسته از پارامترها مورد بررسي قرار گرفتند)
3ـ2ـ2ـ1 آناليز تقريبي غذاي اکسترود آبزيان توليدي مازندران
آناليز تقريبي شامل تقسيمبندي ترکيبات يک غذا به شش دسته، بر اساس خواص شيميايي اجزاء مختلف جيره هاي غذايي مي باشد. اين آناليز طي دهه 1870 در آلمان براي ارزيابي خوراک ماهي توسعه داده شد. اين شش دسته عبارتند از: رطوبت (آب)، پروتئين خام، عصاره اتري (چربيها)، فيبر خام، خاکستر، و عصاره عاري از نيتروژن (کربوهيدراتها). لازم به ذکر است که آناليز تقريبي، مانند بسياري آناليزهاي شيميايي ديگر، آناليز مواد غذايي نيست، بلکه تقسيمبندي توام مواد انرژيزا و غير انرژيزا به دسته هايي است که بر اساس خواص شيميايي عمومي اين مواد مي باشد (جدول3ـ3). روش هاي قابل قبول براي انجام آناليز تقريبي به تفصيل در روش هاي

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید