وجود دارد که در نوزادان به ويژه کودکان نارس ديده مي‌شود که در اثر مصرف اين دارو در دوزهاي بالا به وجود مي‌آيد. اين بيماري معمولاً 2 تا 9 روز بعد از درمان شروع مي‌شود. علائم باليني آن در 24 ساعت اول عبارتند از: استفراغ، عدم رغبت به شير خوردن، تنفس نامنظم و تند، نفغ شکم دوره‌هاي سيانوز و اسهال رقيق و سبز رنگ.
دو مکانيسم احتمالي مسئول اين اثر سمي در نوزادان وجود دارد:
ناتواني در کونژوگه نمودن دارو با گلوروونيک اسيد به علت فعاليت کم گلورونيک ترنسفراز کبدي که از ويژگي‌هاي 3 تا 4 هفته اول زندگي است.
ترشح ناکافي کليوي داروي کونژوگه نشده در نوزادان
کلرامفنيکل در ديگر اندام‌هايي که مصرف اکسيژن زياد دارند ممکن است سيستم‌هاي آنزيمي ميتوکندريايي را تحت تاثير قرار دهد. تغييرات آنسفالوپاتي و کارديوميوپاتي هم گزارش شده است.
عوارض جانبي پني‌سيلين
در اين بخش اثرات سوء ناشي از مصرف پني‌سيلين را به طور مفصل شرح مي‌دهيم. اين اثرات شامل واکنش‌هاي حساسيت فوق‌العاده مي‌باشد.
واکنش‌هاي حساسيت فوق‌العاده
حساسيت فوق‌العاده شايع‌ترين اثرات سوء ناشي از پني‌سيلين‌ها بوده و اين داروها احتمالاً شايع‌ترين علت آلرژي داروئي محسوب مي‌شوند. گروه‌هاي مختلف پني‌سيلين از لحاظ ايجاد آلرژيک با يکديگر فرق ندارند. علائم آلرژيک نسبت به پني‌سيلين شامل راش ماکولوپاپولر، راش کهيري تب، اسپاسم ناي و اسکوليت، بيماري سرمي، درماتيت پوسته پوسته شونده، سندروم Steven-Johnson و آنافيلاکسي مي‌باشد. در کل رويداد چنين واکنش‌هايي مي‌تواند بين 7 تا 10 درصد باشد. هرچند حذف آنتي‌بيوتيک معمولاً منجر به از بين رفتن سريع تظاهرات آلرژيک مي‌شود، ولي ممکن است علائم به مدت 1 تا 2 هفته و يا مدت بيشتري بعد از قطع درمان دوام پيدا کند.
در برخي موارد واکنش خفيف بوده و حتي با ادامه مصرف پني‌سيلين ناپديد مي‌گردد. در موارد نادري به علت احتمال مرگ بايد مصرف پني‌سيلين براي فرد ممنوع گردد. بايد خاطر نشان شود که پديده شوک آنافيلاکسي به دنبال خوردن دوزهاي کوچک اين آنتي‌بيوتيک يا آزمايش پوستي يا مقادير ناچيز دارو پديد مي‌آيد. پني‌سيلين به صورت کووالان با پروتئين‌ها واکنش مي‌دهد و به صورت هاپتن عمل مي‌کند. پنسيلويل يکي از مهم‌ترين ماده‌هاي حد واسط آنتي‌ژنيک حاصل از پني‌سيلين است که از باز شدن حلقه بتالاکتام توليد مي‌شود. پنسيلويل شاخص اصلي آلرژي ناشي از پني‌سيلين است.
آنتي‌کورهاي ضد پني‌سيلين اصولاً در همه بيماراني که دارو را دريافت نموده‌اند و در بسياري از بيماراني که اين دارو را دريافت نموده‌اند و در بسياري از بيماراني که به طور آگاهانه در معرض آن قرار نگرفته‌اند، قابل تشخيص است. درمان تازه با اين آنتي‌بيوتيک موجب افزايش آنتي‌کورهاي ضد پني‌سيلين مي‌شود که حساس کننده پوست مي‌باشند. واکنش‌هاي پوستي در افراد آتوپيک 3 تا 4 برابر بالاتر از افراد غير آتوپيک است. بررسي‌هاي کلينيکي وايمونرلوژيک نشان داده که آلرژيک سريع پوستي با دخالت IgE انجام مي‌گيرد.
واکنش‌ها شديد و کهير تأخيري معمولاً با وساطت آنتي‌کورهاي حساس کننده پوست که ويژگي شاخص‌هاي مهادي دارند پديد مي‌آيند. برخي واکنش‌هاي ماکولوپاپولر واريتماتوز احتمال دارد که به علت اثر سمي کمپکس آنتي‌ژن آنتي‌کور که رده آنتي‌کورهاي Igmاست پديد مي‌آيد. راش‌هاي پوستي، جوش‌هاي مخملک مانند سرخک مانند و ويزيکلوروتاولي از عوارض ناشي از حساسيت به پني‌سيلين است. پورپوره آي‌ترومبوسيتوپنيک به ندرت ديده مي‌شود. گاهي در داروسازان، پرستاران و پزشکاني که محلول‌هاي پني‌سيليني تهيه مي‌نمايند، درماتيت تماسي بروز مي‌کند. واکنش‌هاي شديدتر پوست به صورت درماتيت پوسته پوسته شونده پديدار مي‌شود. اين ضايعات ممکن است خيلي شديد بوده و انتشار غير تيپيک داشته و مشخص کننده سندروم Steven-Johnson مي‌باشد. شديدترين واکنش حساسيت فوق‌العاده ناشي از آنژيوادم و آنافيلاکسي است. مشخصات باليني آنژيوادم شامل تورم مشخص لب‌ها، زبان، صورت و بافت‌هاي دور حدقه است که غالباً با تنفس آسمي و کهير توأم است و به دنبال تجويز انواع مختلف پني‌سيلين به طور موضعي، خوراکي يا سيستميک مشاهده مي‌شود. واکنش‌هاي آنافيلاکتيک و آنافيلاکتوئيد حاد ناشي از انواع اشکال داروئي پني‌سيلين مهم‌ترين خطر سريع محسوب مي‌شوند. واکنش آنافيلاکتوئيد در همه سنين مي‌تواند بروز نمايد. احتمال پيشامد اين واکنش بين 04/0 تا 2/0 درصد در افراد تحت درمان است. در حدود 001/0 درصد از افرادي که تحت درمان با اين دارو هستند، احتمال مرگ در اثر آنافيلاکسي وجود دارد. آنافيلاکسي غالباً به دنبال تزريق پني‌سيلين بروز مي‌کند، گرچه پس از مصرف آن از راه خوراکي نيز و حتي وارد کردن درون پوستي مقدار بسيار کم به منظور آزمايش وجود حساسيت فوق‌العاده مشاهده شده است. صفات کلينيکي که پيدا مي‌شود از لحاظ شدت متغير است. شديدترين آن افت ناگهاني فشار خون و مرگ سريع است. در موارد ديگر انقباض ناي همراه با آسم شديد يا شکم درد، تهوع و استفراغ ديده شده است. همچنين ضعف فوق‌العاده و پايين آمدن فشار خون يا اسهال، جوش‌هاي پوستي پور پوريک از مشخصات رويداد آنافيلاکسي است.
بيماري سرمي نيز با وساطت آنتي‌کورهاي IgG رخ مي‌دهد که به صورت تب خفيف، راش و لوکوپني تا مفصل درد يا آرتريت شديد، پور پوره‌آ، لمفادنوپاتي، سپانومگالي، تغييرات ذهني، ناهنجاري‌هاي الکتروکارديوگرافيک، ادم عمومي آلبو مينوري، هماتوري خود را نشان مي‌دهد. اين واکنش معمولاً به دنبال درمان پني‌سيلين بروز مي‌کند. در بررسي مغز استخوان متوقف شدن مرحله بلوغ سلول‌ها نشان داده شده است. تب مي‌تواند تنها نشانه واکنش حساسيت فوق‌العاده نسبت به پني‌سيلين باشد. واکنش تب دار معمولاً در عرض 24 تا 36 ساعت پس از تجويز دارو ناپديد مي‌گردد. ولي گاهي ممکن است چند روز دوام پيدا کند. يکي از عوارض نادر حساسيت به پني‌سيلين ائوزينوفيلي است. گاهي ممکن است تنها ناهنجاري به وجود آمده باشد و ائوزينوفيل‌ها 10 تا 20 درصد يا گاهي بالاتر تعداد کل گويچه هاي سفيد گردش خوني را شامل گردد.

مروري بر تحقيقات انجام شده

در [14] مطالعه نمونه‌هاي شير بز براي جداسازي تتراسايکلين و کلروتتراسايکلين جمع آوري شد. 57 نمونه از کل شير موجود برداشته شد و 113 نمونه از تانکر حمل شير جمع‌آوري شد. انجام آزمون رپيد اختصاصي و کروماتوگرافي مايع با کارايي بالا براي انجام اين آزمون در نظر گرفته شد. از جداساز فرابنفش و شيب شستشو در آزمون HPLC استفاده شد.
ستون c8 (3.9×150mm , 4µm , waters) و فاز متحرک (0.8 ml/min) شامل استونيتريل، متانول و 0.05 mol/ml و اسيد با نسبت 13:13:74 استفاده شد. هيچ کدام از نمونه ها بررسي شده با آزمون رپيد اختصاصي باقيمانده‌اي از آنتي‌بيوتيک تتراسايکلين نشان ندادند. در تمام نمونه‌ها که توسط آزمون HPLC بررسي شدند مقدار کمي تتراسايکلين جدا شد. از هيچکدام از نمونه‎هاي باقيمانده‌ي کلروتتراسايکلين جدا نشد. تمام نمونه‌ها مورد آزمون باقيمانده تتراسايکلين را نشان دادند. اکسي‌تتراسايکلين در 6/50% از نمونه‌هاي مورد آزمون ديده شد.
در [11] يک روش سريع و حساس براي جداسازي باقيمانده آنتي‌بيوتيک‌هاي اکسي‌تتراسايکلين (OTC)، تتراسايکلين (TC) و کلراتتراسايکلين (CTC) در گوشت بوفالو شرح داده شد. اولين مرحله استخراج به وسيله بافر MCIIvaine که PH آن 85/3 است سپس شستشو فاز مايع است. در اين آزمون فاز معکوس ستون c8 استفاده شد و اجزاء در دماي 35 درجه سانتي‌گراد از هم تفکيک شدند. و براي فاز مايع از اکساليک اسيد بافر (01/0 M) با PH:1.6 و استونيتريل/متانول (77:18:5 , v/ v/ v ) استفاده شد که سرعت آن 0.6 L ? min بود. طول موج جدا کنندهPDA بر روي 355 nm تثبيت شده بود. حد تشخيص اين روش برابر با 0.031 µg ? g و کمترين مقداري که مي‌توانست تشخيص دهد 0.062 µg ? g در ارزيابي آماري نشان داده شد که برآورد تفکيکOTC و TC و CTC از نمونه‌هاي شاهد مثبت در سه مرحله خالص سازي بالاتر از 78% براي تمام داروها بود.
اين روش نيز براي 122 گوشت بوفالو صادراتي که از مناطق مختلف هند جدا شد به کار گرفته شد که از 5 نمونه‌ي آن مقداري باقيمانده OTC جدا شد که کمتر از استانداردهاي جهاني بود که توسط سازمان غذا و دارو اروپا و آمريکا تعيين شده بود. TC و CTC در هيچ کدام از نمونه‌ها يافت نشد.
در [9] 408 نمونه از گوشت مرغ و شير گاو از 10 ناحيه بانکوک در طول تابستان 2000 تا 1999 به صورت اتفاقي براي جداسازي نئومايسين و جنتامايسين و پني‌سيلين G جمع‌آوري شد. اين آزمون توسط روش الايزا انجام شد. 8 نمونه از 40 نمونه گوشت مرغ داراي نئومايسين به اندازه 5.969±0.015 تا 6.977±0.012 pp بود.
بيشترين مقدار نئومايسين مربوط به منطقه بانکوکيا بود و بيشترين مقدار استرپتومايسين و پني‌سيلين G از nonthaburi prorince جداسازي شد. 26 نمونه از 40 نمونه گوشت مرغ داراي استريپتومايسين به اندازه 30.233 ppb تا 24.852± 0.012 بود. مقدار باقي مانده پني‌سيلين G در بافت‌ها 1.241 ppb تا 0.324 بود که مقدار نمونه‌هاي مثبت 5 از 40 نمونه بود.
گوشت خوک از ناحيه minburi جدا شد که حاوي مقدار زيادي استرپتومايسين بود ( 18 نمونه از 40 نمونه) در ادامه نمونه‌هاي جدا شده از ناحيه chathuchalk حاوي مقدار زيادي جنتامايسين (6 نمونه از 40 نمونه) و پني‌سيلين G (5 نمونه از 40 نمونه) بودند. نمونه‌هاي جدا شده از bangsua حاوي مقدار بالايي نئومايسين بود ( 5 نمونه از 40 نمونه). مقدار نئومايسين، جنتامايسين، استرپتومايسين و پني‌سيلين به ترتيب 6.085 ± 0.02 تا 6.259 ppb،105.25 ppb تا89.222 ppb ، 28.998 ppb تا 28.018± 0.017 و 1.312 ppb تا 0.472 قابل انتظار بود. تمام نمونه‌هاي شير داراي باقيمانده جنتامايسين به اندازه 5.366 ± 0.025 ppb تا 4.740 ± 0.928 بود.
33 نمونه از 40 نمونه حاوي استرپتومايسين به اندازه 52.650± 0.025 ppb تا 19.486 ± 0.022
و 5 نمونه از 40 نمونه حاوي نئومايسين بود به اندازه 0.474 ppb تا 0390 بود و پني‌سيلين G جدا نشد. بيشترين باقيمانده آنتي‌بيوتيک متعلق به نئومايسين و استرپتومايسين در bangkokyia،sumpuntawong و bangsua بود.
بر اساس داده‌هاي بدست آمده اکثر نمونه‌هاي جمع‌آوري شده قابل استفاده بوده، به غير از نمونه‌هايي که از ناحيه chathuchak جمع‌آوري شده و براي سلامتي انسان مضر بود. که اين نمونه‌ها نمونه‌هاي گوشت خوک بود.
در [22] براي بررسي جداسازي باقيمانده آنتي‌بيوتيکB-Lactum از شيرهاي پروسه نشده فروشگاه‌ها در سال 2006 است. نمونه‌هاي به صورت اتفاقي از شهرهاي حيدرآباد و لطيف آباد و قاسم آباد جمع آوري شدند. آزمون‌هاي ميکروبي مانند استفاده از باسيلوس سوبتيليس و روش کروماتوگرافي مايع با کارايي بالا استفاده شد.
137 نمونه جمع‌آوري شده، در ميان 137 نمونه 5/63% منفي بودند و 5/36% مثبت بود و از آن آنتي‌بيوتيکB-Lactum جدا شد. محدوده مثبت بين 5/00 و 15/00 mm يعني 8.91 ± 0.36 mm بود. ميزان باقيمانده بين 0.4 تا 400 µg /L براي پني‌سيلين G، 1.0 تا 190 µg/L براي آموکسيسيلين، 0.5 تا 141µg/L براي آمپي‌سيلين و 1 تا 122 µg/ L براي آنتي‌بيوتيک‌هاي نامشخص بود.
باقيمانده پني‌سيلين G در شيرهاي پروسه نشده 14/9 و 119 فولد و 9/53 و 3/16 فولد بيشتر از استانداردهاي EU (42 g/L) و FDA (5 and 10 µg/L) بود. و 9.03 و 3.16 فولد براي آموکسيسيلين و 11.73 و 4.69 فولد براي آمپي‌سيلين بيشتر از استانداردهاي EU (42 g/L) و FDA (5 and 10 µg/L) بود.
براي اندازه گيري همزمان 19 دارو از سه خانواده(seven penecillins and cephalosporin and

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید