دانلود پایان نامه

اين در حالي است که گرههاي لنفاوي از نوعي که در پستانداران وجود دارد، در پرندگان مشاهده نميشود (داويسون222، 2003). در واقع فاصله فيلوژني بين پرندگان و پستانداران باعث ايجاد يک‌سري خصوصيات در سيستم‌ ايمني آنها شده است. به‌عنوان مثال يکي از تفاوتهاي اندام مربوط به سيستم ايمني پرندگان و پستانداران حضور بورس فابريسيوس در پرندگان است که به‌عنوان يک اندام مرکزي لنفوسيت B است. علاوه برآن گسترش بافت لنفوييدي مربوط به دستگاه گوارش از جمله پلاکهاي پيير223، دو لوزه روده کور224، طحال و تقسيم تيموس به دوازده لوب قابل توجه است. هم‌چنين دانههاي لنفاوي در مرغ ساختماني مشابه گرههاي لنفاوي پستانداران را نشان نميدهند (آمبروسيوس225 و هدج226، 1987).
2-10-1-4 بورس فابريسيوس
بورس فابريسيوس يک اندام لنفواپيتليالي است که به‌صورت انحصاري در پرندگان وجود داشته و پستانداران فاقد آن هستند (تيزارد227، 2008). اين اندام به‌شکل يک کيسه گرد يا بيضي شکل است که توسط يک ساقه کوتاه به ناحيه پشتي کلوآک در محل اتصالش به کولون متصل شده است. بورس فابريسيوس محلي براي تمايز و بلوغ لنفوسيتهاي B است. اين عضو در پرندگان نابالغ به‌طور کامل رشد پيدا ميکند و در هفتههاي چهارم تا پنجم به حداکثر وزن خود ميرسد و با نزديک شدن به بلوغ جنسي (چهارده تا پانزده هفتگي) شروع به پسروي ميکند و بعد از آن پرنده آنتيبادي را از مغز استخوان دريافت ميکند (داويسون، 2003). هم‌چنين وزن بورس تحت تاثير جنس و نحوه پرورش نيز قرار ميگيرد. بلوغ بورس تابع يکسري فاکتورهايي نظير ACTH کورتيکوييدهاي غده آدرنال، استروييدهاي جنسي، استرسهايي از قبيل بيماري، حرکات ماهيچهاي و گرسنگي نيز قرار ميگيرد (ارف، 2007). پرندگاني که بورس آنها برداشته شده است (بورسکتومي)228 ، کاهش در تعداد لنفوسيتهاي خون را نشان ميدهند، اما اين پرندگان هنوز قادرند که پيوند پوست را رد کنند و اين نشان ميدهد که برداشت بورس اثر کمي بر پاسخ ايمني سلولي دارد. بنابراين بورس يک عضو لنفوييدي اوليه است و به‌عنوان جايگاه بلوغ و تمايز سلولهاي توليدکننده آنتيبادي عمل ميکند؛ که اين سلولها به‌نام سلولهاي B ناميده ميشوند (تيزارد، 2008). بورس به‌عنوان يک عضو لنفوييدي ثانويه نيز عمل ميکند، به‌طوري که قادر است آنتيژن را به تله انداخته و آنتيبادي عليه آن سنتز کند. بورس فابريسيوس هم‌چنين حاوي تجمعهاي کوچکي از سلولهاي T است؛ بنابراين مشاهده ميشود که بورس اعمال متفاوتي انجام ميدهد و نميتوان آن را صرفاً يک عضو لنفوييدي اوليه تصور کرد (ارف، 2007).
2-10-1-5 تيموس
تيموس در پرندگان اندامي کشيده به رنگ قرمز مايل به زرد است که به‌صورت هفت لوب مجزا در دو طرف گردن قرار دارد. اين لوبها از قسمت پائيني فک تا قفسه سينه منتشر شده و اغلب مسير مارپيچي داشته و تا غده تيروئيد ادامه مييابد. حجم تيموس بسيار متغير بوده و اندازه نسبي آن در حيوانات نوزاد در بيشترين حد خود ظاهرشده و اندازه مطلق آن در سن بلوغ بيشتر از ساير سنين است (تيزارد، 2008).
تيموس از نظر بافت شناسي به دو بخش قشري و مرکزي تقسيم ميشود. لنفوسيت‌ها در روز يازدهم دوران جنيني در تيموس ظاهر ميشوند. اين لنفوسيت‌ها در ابتدا بزرگ (يازده ميکرون) هستند، ليکن تدريجاً اندازه آنها کاهش مييابد و بين روزهاي سيزدهم تا پانزدهم دوران جنيني به 8-5/7 ميکرون و در روز شانزدهم دوران جنيني به 5/5 ميکرون مي‌رسند. تمايز سلولي در تيموس موجب پديد آمدن زير گروه‌هايي از سلول‌هاي تيموسي يا سلولهاي T ميگردد. اين سلول‌ها در فرآيندهاي زير داراي نقش مي باشند:
1- کمک به سنتز آنتي‌بادي توسط سلولهاي T کمکي؛2 – مهار پاسخ ايمني توسط سلولهاي T سرکوب‌گر؛ 3- نابود سازي توسط سلولهاي T سيتوتوکسيک؛ 4- ناسازگاري نسجي و ناسازگاري ميزبان؛ 5- افزايش حساسيت تاخيري (ويتو229، 1999).
2-10-1-6 مکانيسم پاسخ ايمني
به‌طور‌کلي در مقابل عوامل مهاجم سه سطح دفاعي را ميتوان در نظر گرفت. اول پوست که از وارد شدن ميکروارگانيسمها به بدن جلوگيري ميکند. دومين و سومين خطوط دفاعي در داخل سيستم ايمني قرار گرفته است. زماني‌که تهاجم به بدن به‌وسيله عامل بيماريزاي خارجي صورت ميگيرد، سيستم ايمني انواع معيني از سلولها را در ناحيه مورد هجوم متمرکز ميکند. به‌طور معمول سلولهايي‌که ابتدا آنتيژن را تشخيص ميدهند نوتروفيلها و ماکروفاژها هستند. ميکروبهاي بيماريزا بعد از ورود به بدن توسط ماکروفاژها بلعيده وسپس ماکروفاژها، ميکروبها را به لنفوسيتهاي B معرفي ميکنند. اين سلولها نيز پنج روز بعد از عرضه، اقدام به توليد آنتيبادي مي‌کنند. اين وقفه زماني به‌خاطر آماده شدن و تکثير تعداد مورد نياز سلولهاي B است. در صورتي‌که پرنده براي بار دوم با همين آنتيژن مواجه شود پاسخ سريعتر بوده وآنتيبادي بيشتري توليد خواهد شد. اين روند، اساس واکسيناسيون است (ابوالعباس و همکاران، 2000).
2-10-1-7 آنتيبادي
آنتيبادي واحدهاي عملکننده سيستم ايمني هومورال هستند که توسط نوعي از لنفوسيتهاي B به‌نام پلاسماسل توليد ميشوند. اين مولکولها هنگامي که در سطح سلولهاي پلاسماسل هستند به‌عنوان ايمونوگلوبولين شناخته ميشوند و هنگامي‌که به داخل خون ترشح ميشوند، آنتيبادي ناميده ميشوند. آنتيباديها در بسياري از مايعات بدن و فضاي بين بافتي يافت ميشوند و بيشترين تاثير را در حذف پاتوژنهاي خارج سلولي مانند باکتريها، انگل‌ها و غيره ميگذارند (تيزارد، 2008).
2-10-1-8 ان
واع ايمونوگلوبولين
به‌طور کلي سه گروه يا سه نوع ايزوتوپ از ايمونوگلوبولينها در سيستم ايمني پرندگان شناسايي شدهاند که شامل ايمونوگلوبولينY (معادل ايمونوگلوبولين G در پستانداران)، ايمونوگلوبولينM و ايمونوگلوبولين A هستند (سزابو230، 1998).
2-10-1-8-1 ايمونوگلوبولين Y
ايمونوگلوبولينY، ايمونوگلوبولين غالب در سرم پرندگان، دوزيستان و خزندگان بوده و مشابه ايمونوگلوبين‌ G در پستانداران است (ابوالعباس و همکاران، 2000). با توجه به وزن سنگينتر زنجيره H (زنجيره سنگين) و تفاوت آنتيژني اين مولکول نسبت به نوع مشابه آن در پستانداران به‌جاي ايمونوگلوبولين G، ايمونوگلوبولين Y پيشنهاد شد. محققين بيان کردند که اگر چه از نظر عملکرد، ايمونوگلوبولين Y در پرندگان معادل ايمونوگلوبولين G محسوب ميشود، اما اين دو نوع آنتيبادي از نظر ساختماني يا خصوصيات فيزيکي- شيميايي تفاوتهاي زيادي با همديگر دارند (نيلي پور، 1995). اين ايمونوگلوبولين بيشترين غلظت را نسبت به ساير ايمونوگلوبولينها در سرم خون دارد. به‌همين دليل نقش اصلي را در مکانيسمهاي دفاعي هومورال ايفا ميکند و هم‌چنين به مقدار زياد در زرده تخم مرغ يافت ميشود. اين ايمونوگلوبولين داراي وزن مولکولي 180000 دالتون و نيمهعمر يازده الي دوازده روز است.IgG در هنگام پاسخ به آنتيژن پس از توليد ايمونوگلوبولين M توليد ميشود و از نظر مقدار و مدت عمل در پاسخ ثانويه بيشتر از پاسخ اوليه است. ايمونوگلوبولين G به‌خاطر اندازه نسبتاً کوچکي که دارد آسان‌تر از ساير ايمونوگلوبولينها ميتواند از جدار عروق خوني عبور نمايد و به‌همين دليل داراي نقش به‌سزايي در دفاع از فضاهاي بافتي و سطوح بدن ايفا ميکند. هم‌چنين اين ايمونوگلوبولين قادر به اتصال به آنتيژنها است و در صورتي‌که مقدار کافي از ايمونوگلوبولين G روي سطح آنتيژن جمع شده باشد قادر به فعال کردن سيستم کمپلمان است (کابي231، 2000).
2-10-1-8-2 ايمونوگلوبولين M
ايمونوگلوبولينM يک مولکول 19s با وزن مولکولي 900000 دالتون، متشکل از پنج زيرواحد 7s است که هر کدام 180000 دالتون است. اين ايمونوگلوبولين بعد از ايمونوگلوبولين G بيشترين غلظت را در سرم خون پرندگان دارد و به‌عنوان اولين ايمونوگلوبولين توليد شده در پاسخ اوليه سيستم ايمني به آنتيژن خارجي است. البته ايمونوگلوبولين M در پاسخهاي ثانويه نيز توليد ميشود ولي مقدار آن در مقابل مقدار بسيار زياد ايمونوگلوبولين G ناچيز است. با اين‌که ميزان توليد ايمونوگلوبولين M ناچيز است، اما اگر اين مولکول ايمونوگلوبولين با يک مولکول ايمونوگلوبولين G مقايسه شود معلوم ميشود که ايمونوگلوبولين M از بسياري جهات از جمله فعال کردن سيستم کمپلمان، پوشاندن، خنثيسازي و آگلوتيناسيون آنتيژن قويتر از ايمونوگلوبولين G است (تيزارد، 2008).
2-10-1-8-3 ايمونوگلوبولين A
ايمونوگلوبولين A يک ايمونوگلوبولين با نيمهعمر 6-5 روز با شاخص آنتيژني ? روي زنجيره H و غني از کربوهيدرات است. اين ايمونوگلوبولين به‌طور دايم ساخته و ترشح ميشود و بيشتر در سرم خون، غشاهاي مخاطي، اشک، بزاق و صفرا يافت ميشود. اين ايمونوگلوبولين قادر نيست سيستم کمپلمان را فعال کند و نميتواند به‌عنوان اُپسونين232 عمل کند. اما ميتواند ذرات آنتيژن را آگلوتينه و نيز سمّ باکتري و يا ويروس را خنثي کند. تصور ميشود که عمل اصلي ايمونوگلوبولين A جلوگيري از چسبيدن آنتيژنها به يکديگر و هم‌چنين چسبيدن آنها به سطح بدن است (ارف، 2007).
2-10-1-9 ساختمان ايمونوگلوبولينها
ايمونوگلوبولين G با بيشترين غلظت در بين آنتيباديهاي ديگر در سرم يافت شده و ساختمان آن را مي‌توان به عنوان مدلي براي ساير ايمونوگلوبولينها مورد استفاده قرار داد. همه ايمونوگلوبولينها از دو زنجيره پلي‌پپتيدي مجزا تشکيل شدهاند. زنجيره پليپپتيدي کوچکتر به‌نام زنجيره سبک233 ناميده ميشود که در همه کلاس‌هاي ايمونوگلوبولين مشابه است. در حالي‌که زنجيره بزرگتر به نام زنجيره سنگين234 ناميده ميشود که بسته به ساختار آن، نوع کلاس ايمونوگلوبولين متفاوت است (کابي، 2000).
ايمونوگلوبولين G گليکوپروتئيني است با وزن مولکولي 180000 دالتون و ضريب تهنشيني )سديمانتاسيون( s7؛ و در تصاوير الکتروني شکلي شبيه حرف Y را از خود نشان ميدهد. دو عدد از زنجيرهها داراي وزن مولکولي بين 50000 و 60000 دالتون بوده و زنجيره سنگين نام دارند و دو زنجيره ديگر که وزن‌شان حدود 25000 دالتون است به زنجيره سبک موسومند. در اثر هضم ايمونوگلوبولين G خالص توسط آنزيم پروتئوليتيک پاپايين، اين مولکول به سه جزء با اندازههاي تقريباً يکسان تجزيه ميشوند. دو جزء از اين اجزاء، قابليت اتصال به آنتيژن را حفظ کرده و به همين جهت قطعات متصل شونده به آنتيژن 235 ناميده ميشوند. جزء سومي که در اثر عمل پاپايين به‌دست ميآيد گاهي اوقات قابليّت کريستاليزه شدن دارد و به قطعه Fc موسومند. در ماکيان قطعه Fab حدود 40000 دالتون و Fc 52000 دالتون گزارش شده است (کوه236، 1996). ازآزمايشات HI، HA و الايزا براي سنجش سيستم ايمني استفاده ميشود.
2-10-2 کيفيّت لاشه جوجه‌هاي گوشتي
عمر مفيد گوشت عبارتست از طول مدت زماني‌که براي غذا و ديگر اقلام فاسد شدني در نظر گرفته ميشود، قبل از اين که غذا از لحاظ فروش، مزه و حس، تغذيه و ايمني به صورت غير قابل قبول مطرح گردند ( براون و همکاران، 2007). غذا با منشاء حيواني نسبت به بقيه غذاها بار ميکروبي بيشتري دارد زيرا آلودگي لاشه و آلودگي متقاطع در چندين نقطه
از کشتار ميتواند روي دهد. آلودگي ميکروبي به‌صورت اوليه در اثر شکل‌گيري متابوليت‌هايي‌که در اثر تغذيه باکتري‌هاي ميکروفلور از مواد مغذي گوشت شکل مي‌گيرند، توليد مي‌گردد. فاکتورهايي مانند 237Wa، pH، اکسيژن و دما بر رشد ميکروارگانسيم‌هاي گوشت موثر است. از آزمون‌هاي ميکروبي مانند کشت گوشت ميتوان براي تعيين ميکروفلور ميکروبي گوشت استفاده کرد (دود238 و همکاران، 1978).
اکسيداسيون گوشت فرآيندي بسيار معمول است که ميتواند چربي‌ها، رنگدانه‌ها، پروتيين‌ها، DNA، کربوهيدرات‌ها و ويتامين‌ها را تحت تاثير قرار دهد (کارنر، 1994). در عضله و بافت چربي اکسيداسيون بعد از مرگ نيز ادامه يافته و عمر مفيد گوشت و فرآورده‌هاي گوشتي را تحت تاثير قرار مي‌دهد (کارنر،1994؛ موريسي و همکاران، 1998). روش‌هاي زيادي براي اندازه‌گيري فعاليت آنتي‌اکسيداني در ترکيبات طبيعي غذا يا سيستم‌هاي بيولوژيک با نتايج متغيير وجود دارد. يکي از اين


دیدگاهتان را بنویسید